My, Rady Koronne duchowne i świeckie, i rycerstwo wszystko, i stany insze jednej a nierozdzielnej Rzeczypospolitej z Wielkiej i Małej Polski, Wielkiego Księstwa Litewskiego, Kijowa, Wołynia, Podlasia, z Ziemie Ruskiej, Pomorskiej, Żmudzkiej, Inflanckiej i miasta koronne.

Odnajmujemy wszystkim wobec komu należy ad perpeuam rei memoriam¹, iż pod tym niebezpiecznym czasem, bez króla pana zwierzchniego mieszkając, staraliśmy się o to wszyscy pilnie na zjeździe warszawskim, jako byśmy przykładem przodków swych sami między sobą pokój, sprawiedliwość, porządek i obronę Rzeczypospolitej zatrzymać i zachować mogli. Przetoż statecznym, jednostajnym zezwoleniem i świętym przyrzeczeniem sobie to wszyscy spólnie, imieniem wszystkiej Rzeczypospolitej, obiecujemy i obowiązujemy się pod wiarą, poczciwością i sumieniem naszym. Naprzód żadnego rozerwania między sobą nie czynić, ani dysmembracyej żadnej dopuścić jako w jednej, nierozdzielnej Rzeczypospolitej, ani jedna część bez drugiej pana sobie obierać ani factione privata² z inszym narabiać. Ale podług miejsca i czasu tu naznaczonego zjechać się do gromady koronnej i spólnie a spokojnie ten act electionis³ podług wolej Bożej do skutku słusznego przywieść. A inaczej na żadnego pana nie pozwalać, jedno z takową pewną a mianowitą umową: iż nam pierwej prawa wszystkie, przywileje i wolności nasze, które są i które mu podamy post electionem⁴, poprzysiąc ma. A mianowicie to poprzysiąc: pokój pospolity między rozerwanymi i różnymi ludźmi w wierze i w nabożeństwie zachowywać i nas za granicę koronną nigdy nie ciągnąć (...) ani ruszenia pospolitego bez uchwały sejmowej czynić. (...)

A iż w Rzeczypospolitej naszej jest dissidium⁵ niemałe in causa religionis christianae⁶, zabiegając temu, aby się z tej przyczyny między ludźmi saeditio⁷ jaka szkodliwa nie wszczęła, którą po inszych królestwach jaśnie widzimy, obiecujemy to sobie spólnie pro nobis et successoribus nostris in perpetuum sub vinculo iuramenti, fide honore et conscientis nostris⁸, iż którzy jesteśmy dissidentes de religione⁹ pokój między sobą zachować, a dla różnej wiary i odmiany w kościele krwie nie przelewać ani się penować confiscatione bonorum¹⁰ poczciwością, carceribus et exilio¹¹ i zwierzchności żadnej ani urzędowi do takowego progressu żadnym sposobem nie pomagać i owszem, gdzie by ją kto przelewać chciał, ex ista causa¹² zastawiać się o to wszyscy będziemy powinni, choćby też za pretekstem dekretu, albo za postępkiem jakim sądowym, kto to czynić chciał.

Wszakże przez tę konfederację naszę zwierzchności żadnej panów nad poddanymi ich, tak panów duchownych, jako i świeckich nie derogujemy i posłuszeństwa żadnego poddanych przeciwko panom ich nie psujemy i owszem, jeśliby takowa licentia¹³ gdzie była sub praetextu religionis¹⁴, tedy jako zawsze było, będzie wolno i teraz każdemu panu poddanego swego nieposłusznego tam in spiritu quam in saecularibus¹⁵ podług rozumienia swego karać.

¹ad perpeuam rei memoriam - na wieczną tej rzeczy pamiątkę
²factione privata - stronnictwami prywatnymi
³act electionis - sparwę obierania pana
⁴post electionem - po obraniu
⁵dissidium - różność
⁶in causa religionis christianae - w sprawie religii chrześcijańskiej
⁷saeditio - bunt
⁸pro nobis et successoribus nostris in perpetuum sub vinculo iuramenti, fide honore et conscientis nostris - za nas i potomków naszych na wieczne czasy pod obowiązkiem przysięgi, wiarą, uczciwością, honorem i sumieniem naszym
⁹dissidentes de religione - rozróżnieni w wierze
¹⁰confiscatione bonorum - karać konfiskatą dóbr
¹¹carceribus et exilio - więzieniami i wygnaniem
¹²ex ista causa - z tej przyczyny
¹³licentia - samowola
¹⁴sub praetextu religionis - pod pozorem religii
¹⁵in spiritu quam in saecularibus - tak w duchownych, jak i w ściwckich