Wielka Piramida stoi na skraju pustyni na zachód od Nilu. Zbudowano ją dla faraona Chufu (grecka wersja jego imienia brzmi Cheops). W pobliżu zbudowali swoje piramidy dwaj późniejsi faraonowie czwartej dynastii: Chefre (Chefren) i Menkaure (Mykerinos). Cała ta trójka tworzy prawdopodobnie najszybciej rozpoznawalną grupę budowli na świecie, grupę, której przez stulecia przyglądano się z zachwytem i lękiem.

Lęk jest usprawiedliwiony. Wielka Piramida ma 137 m wysokości. Zbudowano ją z ponad 2,3 mln bloków wapiennych, wydobytych w pobliskich kamieniołomach. Każdy z nich waży ponad 2,5 tony. Największe bloki ważą ponad 15 ton, a granitowe płyty nad komorą królewską nawet 50 ton. Całą tę olbrzymią masę kamieni, ogółem ponad 6 mln ton, podniesiono bez pomocy nowoczesnych maszyn. Wykorzystywano do tego rampy, dźwignie i ciągnięte przez woły sanie, na których wleczono kamienne bloki.

Mimo to piramidę zbudowano z nieprawdopodobną dokładnością. Stoi ona na sztucznie zrównanym terenie, który odchyla się od doskonale poziomej powierzchni jedynie o niecałe 2 cm. Podstawa piramidy jest zadziwiająco bliska idealnemu kwadratowi (z odchyleniem paru centymetrów), a jej cztery rogi są prawie doskonałymi katami prostymi. Piramida została zorientowana według stron świata wskazywanych przez kompas. Jej boki są zwrócone dokładnie na północ, wschód, zachód i południe. Odchylenie od najbardziej precyzyjnie wyznaczonych kierunków jest niewielkie.

Nikt nie wie, dlaczego osiągnięcie takiej doskonałości było aż tak ważne, lecz oczywiste jest, ze przywiązywano do tego wielką wagę. Nikt też nie wie na pewno, dlaczego w ogóle została zbudowana. Ogólnie przyjęta teoria głosi, że był to grobowiec faraona. Może tak była, dziwne jednak wydaje się, ze nigdy nie znaleziono żadnego ciała ani w tej piramidzie, ani w pozostałych. Kiedy w IX wieku ne. oficjalnie zorganizowana ekspedycja weszła do Wielkiej Piramidy i z trudem dotarła do komnaty królewskiej, okazało się, że ogromny kamienny sarkofag jest pusty, chociaż wyglądał na nienaruszony.

W północnym boku piramidy jest wejście, z którego wąski i niski korytarz prowadzi schylającego się i kucającego turystę do długiego przejścia zwanego Wielkim Chodnikiem. Chodnik ten wiedzie do pomieszczenia zwanego komnatą królewską. Znajduje się ona ponad 42 m nad poziomem podstawy i mieści dwa sarkofagi. W piramidzie są jeszcze dwie inne komnaty, obie puste. Tuż na zewnątrz piramidy znaleziono w 1854 roku w długim kanale częściowo rozebraną barkę pogrzebową długości 44 m. Obecnie można ją obejrzeć w położonym nie opodal Muzeum Słonecznej Barki. W pobliżu były zakopane również inne barki; może miały służyć władcy do pośmiertnych podróży.

Trzy piramidy są częścią zespołu, w skład którego wchodzą świątynie, miniaturowe piramidy (miały one prawdopodobnie służyć żonom faraonów) i grobowce kapłanów oraz urzędników. Nad miastem zmarłych czuwa Sfinks, spoglądający w dal ponad piaskami pustyni.