Państwo egipskie powstało około 3000 r. p.n.e. Początkowo były to dwa królestwa: Egipt Górny ze stolicą w Tebach i Egipt Dolny ze stolicą w Memfis. 150 lat później król Górnego Egiptu - Menes podbił Egipt Dolny tworząc jedno państwo, którego stolicą został Memfis. Od tej pory faraonowie nosili dwie korony na znak panowania w obu królestwach. W okresie starego państwa powstały największe i najsłynniejsze budowle egipskie jak piramidy w Gizie, Abu Simbel, Karnak. Utworzono także stabilną administrację państwa oraz podzielono je na nomy, ułatwiające kontrolę nad krajem. Bunty wewnętrzne doprowadzają jednak do rozpadu potęgi Egiptu. Dopiero w czasie okresu średniego państwa nowa dynastia zjednoczyła Egipt. Wówczas prowadzone były wojny, zwycięskie zresztą, z Nubią. Wprowadzono reformy w armii i poszerzono jej szeregi. Średnie państwo to okres ekspansji handlowej. Zawiązały się kontakty handlowe z Palestyną, Arabią, Mezopotamią, Fenicją czy Kretą. Hyksosi, wykorzystując ciąg wojen wewnętrznych o władzę, podbijają i zdobywają Egipt. Tak właśnie rozpoczęła się era nowego państwa. Nowa dynastia Hyksosów rozpoczyna walki zewnętrzne z: Palestyną, Fenicją, Syrią i Azją Mniejszą. Przez zwiększenie podatków (głównie na podbitych terenach) i wzięcie ludzi do niewoli, rozpoczynają się bunty przeciwko Egiptowi. Najlepiej wychodzą na tym Hetyci, którzy pokonują wojsko egipskie i zabierają Egiptowi cześć jego ziem. W państwie z kolei dochodzi do wojen o władzę między kapłanami a faraonami. Zaczynają buntować się dowódcy armii. Następnie w zależności od tego, pod czyim panowaniem znajdował się Egipt, następowały kolejno okresy: asyryjski, grecki, macedoński, rzymski, bizantyjski i arabski.

Dzieje Egiptu zostały podzielone przez historyków na dziewięć okresów: